Miód spadziowy w odróżnieniu od miodów nektarowych, nie powstaje z nektaru kwiatów lecz ze spadzi, czyli przetworzonego przez owady żerujące (głownie mszyce i czerwce) soku drzew.

Aby zrozumieć mechanizm powstawania spadzi warto wiedzieć, iż drzewa transportują w swoich tkankach sok floemowy bogaty w cukry (głównie sacharozę), aminokwasy, kwasy organiczne, związki mineralne i wodę.

To właśnie ten sok, przy pomocy specjalnego aparatu gębowego (kłująco-ssącego) pozyskują owady z grupy pluskwiaków (mszyce, czerwce, ochojniki, miodówki). Nakłuwając przewody sitowe w liściach, igłach bądź młodych pędach, wysysają wspomniany sok feomowy. Dla owadów tych najcenniejsze w tym soku są aminokwasy i białka, a nie cukry. Ponieważ zawartości aminokwasów i białek w tych sokach jest niska, owady te muszą przefiltrować bardzo duże ilości tegoż soku. Z kolei nadmiar wody i cukrów (głównie glukozy, fruktozy i sacharozy) szybko wydalają na zewnątrz w postaci słodkich kropelek. To właśnie te drobne, słodkie kropelki nazywamy spadzią.

W zależności od pochodzenia tych soków wyróżniamy miód spadziowy z drzew liściastych oraz miód spadziowy z drzew iglastych.  Miody te różnią się między sobą cechami wizualnymi oraz właściwościami, gdyż to właśnie rodzaj spadzi wpływa na niezwykły kolor i głęboki smak miodu spadziowego, a także jego bogate właściwości odżywcze i prozdrowotne.